تنگه هرمز، برنت را بالای 100 دلار نگه داشته و بازار ارز را وارد کانال تورمی کرده است
- تحلیل بازار
- تحلیل روزانه
نکات کلیدی
- تنگه هرمز هنوز بهطور کامل به شرایط عادی برنگشته است. صحبتهایی درباره اسکورت ائتلافی مطرح شده، اما هنوز بازگشایی واقعی و بدون اختلال دیده نمیشود. همین موضوع برنت را در محدوده 104 تا 106 دلار نگه داشته و نگرانی درباره عرضه فیزیکی را زنده نگه داشته است. پیامد این وضعیت در بازار ارز، ادامه حمایت از دلار در برابر ارزهای اقتصادهای واردکننده نفت است.
- حدود 15 میلیون بشکه در روز از عرضه خاورمیانه همچنان یا متوقف شده یا آنقدر مختل مانده که بازار بیشتر بر فشار واقعی در جریان عرضه تمرکز دارد تا خبرهای مربوط به آزادسازی ذخایر. واکنش بینبازاری به این وضعیت، نفت خام قویتر، انتظارات چسبندهتر برای نرخهای کوتاهمدت و کاهش اشتهای بازار برای ارزهای بازارهای نوظهور است.
- طلا زیر 5 هزار دلار باقی مانده و فعلاً دارایی امن اصلی بازار نیست، چون دلار و نرخهای بهره همچنان کانالهای کلان قویتری هستند. نتیجه در بازار ارز این است که جریانهای دفاعی هنوز بیشتر به سمت نقدشوندگی دلاری میروند تا یک چرخش گسترده ضد دلار.
- بازار سهام ترکیبی عمل میکند و هنوز وارد سقوط کامل نشده است. این به معاملهگران میگوید که بازار در فاز تسویه کامل نیست. با این حال، یورو، ین و ارزهای آسیایی حساس به نفت همچنان تحت فشار باقی میمانند، چون جنگ فعلاً ابتدا بهعنوان یک شوک تورمی و در درجه دوم بهعنوان یک ریسک منفی برای رشد قیمتگذاری میشود.
تم روز
تحول واقعی جنگ که امروز اهمیت دارد، ادامه اختلال در حملونقل و مسیرهای انرژی خلیج فارس است، بدون آنکه نشانهای قانعکننده از بازگشت کامل ترافیک عادی دیده شود. برداشت فوری بازار این است که ریسک فیزیکی هنوز آنقدر بالاست که نفت خام را حتی پس از تلاشهای گسترده برای مهار بحران، در سطح بالا نگه دارد. این تفاوت برای معاملهگران کلان بسیار مهم است. اگر بازار واقعاً باور داشت که اوضاع به سمت حلوفصل حرکت میکند، برنت باید بسیار قاطعتر افت میکرد، طلا احتمالاً نسبت به دلار عملکرد بهتری نداشت و بازار نرخ بهره نیز راحتتر میتوانست کاهش زودتر نرخها را قیمتگذاری کند. اما فعلاً هیچکدام از این اتفاقها بهصورت روشن رخ نداده است.
بنابراین واکنش بازار، از یک شوک خبری یکروزه ماندگارتر است، اما هنوز آنقدر بینظم نشده که بتوان آن را وحشت کامل نامید. رفتار قیمتها نشان میدهد بازار در حال تقویت کانال تورمی است، بخشی از روایت مربوط به مهار بحران از طریق سیاستگذاری را نادیده میگیرد و همچنان منتظر شواهد قطعی برای بهبود امنیت حملونقل دریایی است. برای معاملهگران بازار ارز، معنی این فضا روشن است. این همچنان یک معامله انتقالی است. فشار هرمز از نفت حمایت میکند، نفت انتظارات سیاستی را سختتر میکند و انتظارات سیاستی نیز از دلار حمایت میکنند.
داشبورد بینبازاری
برنت نزدیک 106 دلار، شاخص دلار بالای 100 و طلا در محدوده 5,028 دلار، یک سلسلهمراتب منسجم را شکل میدهند. انرژی خودِ شوک است، دلار پوشش کلان اصلی است و طلا پوشش ثانویه. بازار سهام نیز با این تم در تضاد کامل نیست، چون عملکرد ترکیبی در آسیا و مثبت بودن محدود معاملات آتی در غرب بیشتر نشاندهنده موقعیتگیری انتخابی است تا یک ریسکپذیری واقعی و گسترده. بازار در حال تفکیک میان برندگان انرژی و بازندگان حساس به نرخ بهره است. ارزهایی که این تم را واضحتر تأیید میکنند، یورو، ین و ارزهای آسیایی حساس به نفت هستند؛ جایی که تورم وارداتی و فشار بر رابطه مبادله همچنان مهمترین محدودیتاند.
محرکهای کلان اثرگذار بر قیمت
هرمز هنوز آنقدر مختل است که برنت را در سطح بالا نگه دارد
برنت هنوز در یک ناحیه ساختاری بالاست و نزدیک 106 دلار معامله میشود. در نمودار 4 ساعته، قیمت بالای ناحیه بازگشتی 61.8 درصد در حدود 104.85 دلار و بهوضوح بالای پیوت 50 درصد در حدود 100.33 دلار قرار دارد. این به معاملهگران میگوید که بازار نفت سهرقمی را بهعنوان پایه کوتاهمدت پذیرفته، نه اینکه آن را یک جهش بیشازحد بداند. سازوکار اصلی این حرکت، ناامنی واقعی در عرضه فیزیکی است. بخشی از جریان عرضه خلیج فارس مسدود یا منحرف شده، تردد کشتیهای غیرایرانی کندتر شده و بازار فرآوردهها هم فشردهتر شده است. به همین دلیل، بازار بیشتر به جریان واقعی عبور از تنگه توجه میکند تا خبرهای مربوط به موجودی انبارها. برای معاملهگران، سطح مهم بعدی این است که آیا برنت میتواند بالای 104.85 دلار بماند یا نه. اگر بماند، مسیر تا محدوده 108 تا 111 دلار باز میماند. اگر دوباره به زیر 100.33 دلار برگردد، نخستین نشانه این خواهد بود که بازار کمکم در حال باور کردن کاهش واقعی فشار هرمز است.
شاخص دلار فقط پناهگاه امن را قیمتگذاری نمیکند، بلکه مصونیت نسبی را هم میبیند
شاخص دلار بالای 100 فقط یک تقاضای پناهگاه امن نیست. این حرکت بازتاب این دیدگاه بازار است که آمریکا نسبت به اروپا یا ژاپن از شوک نفتی خلیج فارس کمتر آسیب میبیند. در ساختار 4 ساعته، شاخص دلار بالای گسترش 127.2 درصد در حدود 100.02 و نزدیک ناحیه 161.8 درصد در حدود 100.43 قرار دارد، و همین موضوع به شکست صعودی آن اعتبار تکنیکال میدهد. برای معاملهگران ارز، این نکته مهم است، چون شکستهایی که هم از سمت نرخ بهره و هم از سمت رابطه مبادله حمایت میشوند، سختتر از جهشهای ناشی از وحشت موقت اصلاح میشوند. چیزی که باید زیر نظر گرفت این است که آیا DXY میتواند بالای ناحیه شکست قبلی در حدود 99.70 تا 100.00 بماند یا نه. اگر بماند، رشدهای یورو و ین احتمالاً فقط اصلاحی خواهند بود. اگر همراه با افت نفت به زیر این محدوده برگردد، بازار جدیتر شروع به قیمتگذاری کاهش تنش خواهد کرد.
طلا حمایت میشود، اما بازار هنوز نقدشوندگی دلاری را ترجیح میدهد
طلا در محدوده 4,996 تا 5,028 دلار رفتاری نسبتاً مثبت دارد، اما هنوز به اندازهای قوی نیست که دلار را بهعنوان پوشش اصلی جنگ کنار بزند. این نکته مهم است. یعنی معاملهگران هنوز کانال نرخ بهره و نقدشوندگی را مهمتر از خود طلا میبینند. در نمای 4 ساعته، طلا نزدیک ناحیه بازگشتی 100 درصد در حدود 5,014 دلار و پایینتر از ناحیه بازیابی 61.8 درصد در حدود 5,100 دلار در نوسان است. این یعنی بازار از طلا حمایت میکند، اما هنوز کنترل کامل صعود را به دست خریداران نداده است. اگر طلا امروز روشنترین بیان جنگ بود، باید محدوده 5,100 تا 5,185 را بسیار قاطعتر پس میگرفت. در عوض، امید کمتر به کاهش زودهنگام نرخ بهره مانع رشد آن شده است. برای بازار ارز، نتیجه ساده است. مگر اینکه طلا بهطور قاطع بهتر از دلار عمل کند و همزمان خود دلار نرم شود، دلار همچنان پوشش دفاعی تمیزتر بازار خواهد بود.
تقویم نرخ بهره مهم است، چون نفت حالا به ورودی سیاست پولی تبدیل شده است
تقویم بانکهای مرکزی این هفته مهم است، نه به این دلیل که بازار انتظار حرکت فوری دارد، بلکه چون نفت بالای 100 دلار باعث شده هر تصمیمی درباره ثابت نگه داشتن نرخ بهره معنای متفاوتی پیدا کند. بازار اکنون در حال بحث بر سر این است که آیا قیمتهای بالاتر انرژی، فدرال رزرو و دیگر بانکهای مرکزی بزرگ را مجبور میکند لحن تندتری داشته باشند یا نه. این موضوع بهویژه برای بازار ارز مهم است، چون اکنون انتظارات نرخ بهره روی داستان هرمز سوار شدهاند، نه جدا از آن. برداشت عملی روشن است. اگر بانکهای مرکزی بیشتر بر ماندگاری تورم تأکید کنند تا بر ضعف رشد، دلار مزیت خود را حفظ خواهد کرد. اگر بیشتر روی ریسکهای رشد نزولی تمرکز کنند و شوک نفتی را موقتی بدانند، بازار میتواند بخشی از قدرت دلار را پس بگیرد. تا آن زمان، نفت همان فیلتر کلانی است که بازار از طریق آن سیاست پولی را تفسیر میکند.
نقشه تاکتیکی بازار
سناریوی پایه برای 24 ساعت آینده این است که برنت بالای 104.85 دلار بماند، شاخص دلار بالای 100 حفظ شود و طلا حمایت شود اما همچنان در نقش ثانویه باقی بماند. این ترکیب تأیید میکند که ریسک هرمز هنوز بهعنوان یک مسئله تورمی از سمت عرضه قیمتگذاری میشود، نه یک پرمیوم ژئوپلیتیک که در حال از بین رفتن باشد. در چنین شرایطی، یورو و ین در بازگشتهای کوتاهمدت همچنان تحت فشار میمانند و ارزهای آسیایی حساس به نفت نیز حالت دفاعی خود را حفظ میکنند.
سناریوی جایگزین این است که تلاشهای ائتلاف برای امنیت حملونقل خیلی سریع اعتبار پیدا کند و انتظارات بازار نسبت به بهبود ترافیک دریایی بهتر شود. نخستین نشانه این سناریو، از دست رفتن سطح 104.85 دلار در برنت و افت به سمت 100.33 دلار، همراه با برگشت شاخص دلار به زیر محدوده 100 تا 99.70 خواهد بود. در آن صورت، بازار از بازقیمتگذاری پایدار به سمت کاهش اثر خبرها حرکت میکند.
مهمترین سطحی که معاملهگران باید زیر نظر داشته باشند، برنت است، نه طلا. تا وقتی نفت تمایلی به افت نشان ندهد، بازار ارز هم بهسختی میتواند یک حرکت گسترده ضد دلار را حفظ کند.
برای دریافت بهروزرسانیهای لحظهای و تحلیلهای تخصصی بیشتر، وبینارها و گزارشهای آتی آکادمی Errante را دنبال کنید.
