
کاهش نقدشوندگی در تعطیلات، افزایش اثر بازتنظیم نرخهای کوتاهمدت و فشردگی دلار نزدیک کفهای چرخهای
- تحلیل بازار
- تحلیل روزانه
نکات کلیدی
- تعطیلی بازارهای آمریکا بهدلیل تعطیلات، عمق معاملات را هم در بازار نرخ بهره و هم در سهام نقدی کاهش داده است. در نتیجه، بخش زیادی از نوسانها در فیوچرز و بازار ارز متمرکز میشود و حرکتهای میانروزی تیز و پرشدارتر دیده میشود. جهت دلار همچنان بیشتر از مسیر حرکت آرام «بازدههای کوتاهمدت» تعیین میشود.
- رشد اقتصادی ژاپن در سهماهه چهارم بهتر شد، اما کمتر از انتظار بازار بود. همین موضوع فضای ریسک در آسیا را محتاطتر کرده و حساسیت ین به ریسک و بازدههای خارجی را افزایش میدهد. در این جلسه، رفتار USD/JPY بیشتر «نرخمحور» است تا «ریسکمحور».
- نفت برنت نزدیک محدوده بالای ۶۰ دلار باقی مانده، چون معاملهگران منتظر تیترهای مربوط به عرضه، ریسکهای ژئوپلیتیک و سیگنالهای اوپکپلاس هستند. ارزهای وابسته به انرژی هنوز به خبرها حساساند، اما اثر کلی بر دلار در درجه دوم و بعد از قیمتگذاری نرخهای آمریکا قرار میگیرد.
- بازده اوراق ۲ساله آمریکا بعد از افت اواخر هفته، حوالی ۳.۴۱ درصد است. اگر بخش کوتاهمدت بازار نرخها تثبیت شود، احتمالاً DXY در محدوده نوسان میکند، اما اگر بازده ۲ساله دوباره سراشیبی بگیرد، فشار روی جفتارزهای دلاری ادامه خواهد داشت.
تم روز
بازار امروز عملاً «روز قیمت پول» است؛ یعنی بخش کوتاهمدت نرخهای آمریکا، سیگنالهای بینبازاری را در شرایط خلأ نقدشوندگی هدایت میکند. با بسته بودن بازارهای نقدی آمریکا بهخاطر تعطیلات روز رؤسای جمهور، نقدشوندگی مؤثر به سمت فیوچرز، بازار ارز و بازار آپشنهای کمعمقتر منتقل میشود. این وضعیت معمولاً جریانهای کوچک را بزرگنمایی میکند و باعث میشود دامنهها ظاهراً «منظم و تمیز» به نظر برسند، تا زمانی که ناگهان یک گپ یا حرکت جهشی رخ دهد. متغیر کلیدی بازده ۲ساله است؛ بعد از یک عقبنشینی تند چندروزه از محدوده میانه ۳.۵ درصد در اوایل ماه، اکنون حوالی ۳.۴۱ درصد قرار دارد و این یعنی بازار مسیر سیاست پولی کوتاهمدت را کمی متمایل به نرمتر شدن میبیند.
آنچه در ۲۴ ساعت گذشته تغییر کرده، یک شوک دادهای مشخص نیست؛ بلکه تمایل بازار برای دفاع از همین رژیم جدیدِ پایینترِ نرخهای کوتاهمدت است، آن هم در جلسهای که «موقعیتها و نقدشوندگی» از حجم تیترها مهمتر میشود. شاخص دلار در حال روند گرفتن نیست؛ در حال فشرده شدن است. DXY حوالی ۹۶.۹۴ تا ۹۶.۹۸ میچرخد و بعد از حرکت نزولی بزرگتر به سمت کف ۹۵.۵۵ در نقشه بلندمدت، اکنون در یک الگوی کنج فشرده و باریک تثبیت شده است. در چنین چیدمانی، نتیجه برای دلار کمتر به «ریسکپذیری یا ریسکگریزی» مربوط است و بیشتر به این برمیگردد که آیا بازدههای کوتاهمدت میتوانند کف بسازند یا نه. اگر نتوانند کف بسازند، جهشهای دلار معمولاً زیر عرضه محو میشوند و به یک روند صعودی تازه تبدیل نمیشوند.
داشبورد بینبازاری
اثر بانکهای مرکزی امروز مستقیم نیست؛ این جلسه در عمل یک رأیگیری روی مسیر کوتاهمدت سیاست پولی آمریکا است که در بازدههای کوتاهمدت دیده میشود، همزمان با اینکه آسیا داده ضعیف GDP ژاپن را هضم میکند (رشد سهماهه چهارم حدود ۰.۲ درصد سالانهشده گزارش شده که بهطور معنادار کمتر از انتظارهای قبلی است). با بسته بودن سهام نقدی آمریکا، سیگنالهای لیدری در سهام کمرنگتر میشود و قیمتگذاری نوسان میتواند «چسبندهتر» شود. اما چک متقاطع کلان همچنان یک پیام میدهد؛ بازده ۲ساله زیر میانگین متحرک اخیر خودش روی نمودار است و DXY هم زیر میانگین متحرک خودش گیر کرده، یعنی بازار فعلاً برای «مزیت نگهداری دلار» پول اضافه نمیدهد. نفت هم بیشتر حالت ثابت دارد تا رونددار؛ برنت نزدیک ۶۷.۷ تا ۶۷.۸ دلار است و نشان میدهد فعلاً شوک تورمی از سمت کالاها وجود ندارد که بازار را مجبور به قیمتگذاری دوباره و تهاجمیتر کند. این ترکیب معمولاً به نفع یک رژیم نوسانی در بازار ارز است؛ با جهشهای مقطعیِ خبرمحور، نه شکستهای پایدار، مگر اینکه داستان نرخهای کوتاهمدت دوباره شتاب بگیرد.
محرکهای کلان
بازتنظیم نرخهای کوتاهمدت همچنان «کلید اصلی» کلان است (اوراق ۲ساله آمریکا)

بازار همچنان افت اواخر هفته در بازده ۲ساله آمریکا را تأیید میکند. بازده در آخرین قیمتها حوالی ۳.۴۱ درصد است و در چند جلسه قبل بهوضوح پایین آمده (تقریباً از ۳.۵۶ به ۳.۴۱). از منظر کلان، معنایش این است که بازار برای ۶ تا ۱۸ ماه آینده، سیاست پولی کمتر سختگیرانه را قیمتگذاری میکند. مسیر انتقال هم روشن است؛ پایین آمدن بازدههای کوتاهمدت، مزیت بازدهی دلار را کم میکند و انگیزه نگهداری دلار در برابر گزینههای باکیفیت دیگر را کاهش میدهد، بهخصوص وقتی وضعیت ریسک در بازارها بهطور جدی بدتر نشده باشد.
از نظر تکنیکال (در نمودار روزانه)، بازده زیر خط روند نزولی یا محدوده میانگینهای متحرک شکسته و اکنون در حال تست یک سکوی حمایتی حوالی ۳.۳۸ تا ۳.۴۰ است. بسته شدن روزانه پایینتر از این محدوده، روند «لغزش نرم به سمت انبساطیتر شدن» را حفظ میکند. اما برگشت و تثبیت بالای حدود ۳.۴۸ تا ۳.۵۰ میتواند نشانه تثبیت باشد و زمینه یک تقاضای پوشش فروش برای دلار را فراهم کند.
با بسته بودن بازار نقدی آمریکا، بهتر است به قیمتگذاری نرخها در فیوچرز و ابزارهای مشتقه کوتاهمدت نگاه کنید و صرفاً به سیگنالهای بازار نقدی تکیه نکنید.
شاخص دلار در کف محدوده در حال فشرده شدن است (DXY)

DXY حوالی ۹۶.۹۴ تا ۹۶.۹۸ معامله میشود و دامنه میانروزی بسیار باریکی دارد (تقریباً ۹۶.۹۱ تا ۹۷.۰۰). این دقیقاً با الگوی فشردگی در نمودار ۴ ساعته همخوان است. محرک بنیادی هنوز اختلاف نرخهاست؛ وقتی بخش کوتاهمدت نرخها پایینتر قیمتگذاری میشود، دلار سخت میتواند رالیهایش را ادامه دهد، اما ریسک هم آنقدر ضعیف نیست که یک تقاضای پناهگاه امنِ واضح و پایدار برای دلار بسازد. نتیجه طبیعی این وضعیت، «فشردگی» است نه روند.
از نظر تکنیکال، الگوی کنج نقش نقشه اصلی را دارد. سقف الگوی نزدیک محدوده عرضه در میانه ۹۷ است، و حمایتها بهصورت لایهای در محدوده ۹۶.۵ تا ۹۶.۰ قرار دارند. کف بزرگتر هم در نقشه، حوالی ۹۵.۵۵ علامتگذاری شده است.
۲۴ ساعت آینده سناریومحور است.
سناریوی اصلی؛ محدوده حفظ میشود و بازار منتظر محرکهای تازه از آمریکا میماند.
سناریوی جایگزین؛ شکست نزولی در DXY احتمالاً همزمان با لغزش دوباره بازدههای کوتاهمدت رخ میدهد. شکست صعودی هم معمولاً نیازمند برگشت محسوس بازده ۲ساله یا یک موج واضح ریسکگریزی است.
برنت در محدوده میماند، چون ژئوپلیتیک و زمانبندی عرضه اثر کلان را خنثی میکند (UKOIL)

برنت نزدیک ۶۷.۷ تا ۶۷.۸ دلار مانده و عملاً در شروع جلسه ثابت است. تمرکز بازار روی پیامدهای احتمالی عرضه از سمت خبرهای مربوط به ازسرگیری دیپلماسی هستهای آمریکا و ایران، و همچنین زمانبندی تولید اوپکپلاس تا پنجره تصمیمگیری بعدی است. مسیر انتقال در نفت با نرخها فرق دارد؛ اینجا نفت بیشتر «خبرمحور و مبتنی بر توازن عرضه و تقاضا» است تا یک داستان خالصِ «دلار و بازدهها».
با بسته بودن بازارهای آمریکا و تعطیلی در بخشی از آسیا، نوار معاملات نفت میتواند به تیترهای کوچک هم واکنش تندتری نشان دهد، چون نقدشوندگی کمتر است.
از نظر تکنیکال، نمودار ۴ ساعته نشان میدهد قیمت زیر میانگین متحرک (حدود ۶۸.۴) است و به یک خط حمایتی صعودی حوالی ۶۷.۲ تا ۶۷.۳ احترام میگذارد. مقاومتها نزدیک ۶۸.۵ تا ۶۸.۸ چیده شدهاند و یک نوار بالاتر هم حوالی ۶۹.۴ دیده میشود. شکست واضح زیر حمایت صعودی، تمرکز را به سمت نگرانیهای تقاضا و رشد میبرد و معمولاً از مسیر ریسک، کمی به نفع دلار تمام میشود. شکست بالای ۶۸.۸ تا ۶۹.۴ دوباره بحث «ریسک تورمی» را پررنگ میکند و میتواند در حاشیه، شرایط مالی را محکم تر و روایت کاهش نرخهای کوتاهمدت را پیچیدهتر نماید.
ضعف رشد ژاپن فضای «مومنتوم ضعیف» آسیا را تقویت میکند (اثر سرریز روی ین)
GDP ژاپن در سهماهه چهارم کمتر از انتظار بازار منتشر شد؛ همین موضوع محرک رشد منطقه را کمرمق نگه میدارد و احتمال این را بالا میبرد که عادیسازی سیاست پولی ژاپن همچنان محتاطانه پیش برود. اثر فوری بینبازاری یک شوک جهانی نیست، اما برای بازار ارز مهم است چون حساسیت ین به حرکت نرخهای خارجی (بازدههای کوتاهمدت آمریکا و بازده واقعی) را بیشتر میکند، نه به خوشبینی به رشد داخلی.
در شرایط نقدشوندگی امروز، این یک محرک موقعیتگیری هم هست؛ اگر بازدههای کوتاهمدت آمریکا به لغزش ادامه دهند، USD/JPY احتمالاً بیشتر با کاهش نرخها پایین میآید حتی اگر سهام ثابت باشد. اگر بازدهها تثبیت یا برگردند، ین معمولاً سریع این باد موافق را از دست میدهد، چون ضعف رشد ژاپن، پشتوانه یک تقویت پایدارِ ین از مسیر رشد داخلی را کم میکند. برای ۲۴ ساعت آینده، نکته کلیدی این است که آیا لحن دادههای نرم آسیا به ریسک جهانی سرریز میکند یا محلی میماند؛ سناریوی اول به نفع دلار است، سناریوی دوم سیگنال دلار را همچنان نرخمحور نگه میدارد.
جمعبندی
سناریوی اصلی (۲۴ ساعت آینده)؛ بازارها بیشتر نوسانی میمانند. بازدههای کوتاهمدت در محدوده ۳.۴۰ تا ۳.۴۵ تثبیت میشوند، DXY داخل الگوی کنج خود حوالی ۹۶.۹ تا ۹۷.۳ گیر میکند، و برنت هم در محدوده ۶۷ تا ۶۹ میماند تا بازار منتظر محرک کلان بعدی بماند.
سناریوی جایگزین؛ اگر بازده ۲ساله دوباره از حمایت ۳.۳۸ تا ۳.۴۰ پایینتر برود، ممکن است الگوی کنج DXY رو به پایین باز شود، ارزهای پرریسکتر جان بگیرند و «پرمیوم تأمین مالی دلار» تضعیف شود، در حالی که نفت همچنان متغیر درجه دوم و خبرمحور میماند، نه محرک اصلی.
برای دریافت بهروزرسانیهای لحظهای و تحلیلهای تخصصی بیشتر، وبینارها و گزارشهای آتی آکادمی Errante را دنبال کنید.