عقب‌نشینی نفت، کاهش فشار دلار، بازگشت سهام تا ناحیه مقاومت

نکات کلیدی

  • عقب‌نشینی نفت برنت از سقف 119.50 دلار تا محدوده تقریبی 90 تا 95 دلار، بخشی از شوک تورمی را کم کرده، به بهبود بازار سهام کمک کرده و دلار را از سقف‌های اخیر پایین آورده است. در بازار ارز، این وضعیت بیشتر به نفع ورود دلار به فاز نوسان و تثبیت است، نه شروع یک موج صعودی تازه.
  • بازارها در حال عبور از قیمت‌گذاری سناریوی بدترین حالت اختلال عرضه به سمت مدیریت احتمالات در ارتباط با درگیری خاورمیانه هستند. نوسان در بازار نرخ بهره و کالاها همچنان بالاست، و همین موضوع اجازه نمی‌دهد یک فضای ریسک‌پذیری کامل و تمیز شکل بگیرد و باعث می‌شود بازار ارز همچنان به تیترهای خبری حساس بماند.
  • اکنون موقعیت‌گیری معامله‌گران بیش از قطعیت کلان، بازار را هدایت می‌کند. سهام که در وضعیت فروش شدید قرار داشت، در حال بازگشت است و تقاضا برای پناهگاه امن تا حدی کاهش یافته، اما تا وقتی نفت و نوسان بازار بالاتر از سطوح قبل از شوک باقی مانده‌اند، این حرکت بیشتر شبیه یک اصلاح است تا آغاز یک روند جدید.
  • تمرکز کلان بعدی، شاخص تورم آمریکا در 11 مارس و سپس نشست فدرال رزرو در 17 تا 18 مارس است. در بازار ارز، این یعنی آرامش ناشی از افت نفت فقط زمانی می‌تواند به تضعیف گسترده‌تر دلار تبدیل شود که داده‌های تورمی نیز روایت «نرخ‌های بالا برای مدت طولانی‌تر» را تضعیف کنند.

تم روز

رژیم بازار در 10 مارس دیگر «انباشت وحشت‌زده ریسک تورمی» نیست، بلکه «عادی‌سازی نوسان» پس از یک شوک شدید انرژی است. آنچه در 24 ساعت گذشته تغییر کرده، خود فضای ژئوپلیتیک نیست، بلکه میزان اطمینان بازار به بدترین سناریوی اختلال در عرضه است. نفت برنت که روز دوشنبه تا 119.50 دلار بالا رفت، در معاملات اولیه سه‌شنبه دوباره به محدوده 94.79 دلار برگشته و حتی درون‌روزی تا حدود 11 درصد افت کرده بود، هرچند بخشی از این افت را جبران کرد. این حرکت مهم است، زیرا فروش بین‌بازاری روز دوشنبه بر این فرض استوار بود که نفت برای مدت کافی در سطحی بالا می‌ماند که از مسیر تورم، نرخ بهره و کاهش اشتهای ریسک، شرایط مالی جهانی را سخت‌تر کند. امروز بازار در حال آزمودن این موضوع است که آیا آن فرض بیش از حد تهاجمی بوده یا نه.

متغیری که امروز همه‌چیز را هدایت می‌کند، نوسان است. نوسان نفت مستقیماً وارد انتظارات نرخ بهره، تقاضا برای دلار و نرخ تنزیل سهام می‌شود. جهش نفت مانند یک مالیات بر مصرف‌کننده و حاشیه سود شرکت‌ها عمل می‌کند، اما برگشت شدید قیمت، محاسبه کلان بازار را از «شوک تورمی پایدار» به «شوک با طول مدت نامشخص» تغییر می‌دهد. به همین دلیل شاخص دلار پس از رسیدن به حدود 99.7، اکنون نزدیک 98.6 نرم‌تر شده و دارایی‌های ریسکی در حال تثبیت هستند، نه اینکه مسیر فروش روز دوشنبه را ادامه دهند. این تغییر به معنی بازگشت کامل فضای ریسک‌پذیر نیست. بازار فقط از ترس یک‌طرفه به سمت بازقیمت‌گذاری دوطرفه حرکت کرده است.

جنگ همچنان باید به عنوان یک شوک کلان با عدم‌قطعیت بالا دیده شود. مسیر تشدید تنش، اختلال در حمل‌ونقل و واکنش سیاست‌گذاران می‌تواند خیلی سریع تغییر کند و اثر آن بر مناطق مختلف جهان یکسان نیست. اروپا نسبت به واردات انرژی و فشار بر رشد آسیب‌پذیرتر است، ایالات متحده به دلیل تقاضا برای دلار و عمق بازارهای داخلی خود بهتر محافظت می‌شود، و آسیا بیشتر از مسیر حمل‌ونقل دریایی، تجارت و وابستگی به واردات کالاها این شوک را حس می‌کند. این عدم تقارن برای بازار ارز بسیار مهم است، زیرا یک رویداد ژئوپلیتیک واحد می‌تواند در مناطق مختلف پیامدهای ارزی کاملاً متفاوتی داشته باشد.

داشبورد بین‌بازاری

زنجیره بین‌بازاری همچنان منسجم است. نفت خام در حال کاهش به محدوده 90 تا 95 دلار است و همین موضوع فشار تورمی فوری را کمتر کرده و به معاملات آتی سهام آمریکا اجازه داده کمی آرام شود. شاخص US500 نزدیک 6807 قرار دارد و احساس ریسک در آسیا نسبتاً بهتر شده است. شاخص دلار آمریکا پس از از دست دادن بخشی از پرمیوم پناهگاه امن، نزدیک 98.6 در حال تثبیت است، در حالی که EUR/USD و GBP/USD اندکی بازیابی کرده‌اند و USD/JPY کمی پایین آمده است.

با این حال، نوسان همچنان مانع اصلی برای یک بازگشت کامل بازار است. نوسان نفت هنوز بسیار بالاست، سنجه‌های نوسان ضمنی همچنان در سطوح بالا قرار دارند و شرایط مالی نسبت به قبل از شوک ژئوپلیتیک هنوز سخت‌تر است. به همین دلیل، قیمت‌گذاری بازار برای بانک‌های مرکزی اکنون بین دو نیرو گرفتار شده است. از یک طرف افت نفت شدت شوک تورمی را کمتر می‌کند، و از طرف دیگر شاخص تورم آمریکا در 11 مارس و نشست فدرال رزرو در 17 تا 18 مارس باعث می‌شود بازار هنوز نتواند به راحتی از ریسک «نرخ‌های بالا برای مدت طولانی‌تر» عبور کند.

محرک‌های کلان اثرگذار بر قیمت

بازقیمت‌گذاری شوک انرژی، اولین آزمون واقعی بازار

نفت خام همچنان مهم‌ترین محرک کلان است، زیرا تعیین می‌کند آیا نگرانی رکود تورمی روز دوشنبه ادامه پیدا می‌کند یا فروکش می‌کند. جهش نفت برنت از حدود 80 دلار در اول مارس تا 119.50 دلار در روز دوشنبه، سناریوی اختلال شدید در عرضه را قیمت‌گذاری کرد. بازگشت امروز به محدوده 90 تا 95 دلار نشان می‌دهد بازار دیگر به طور کامل به آن سناریو متعهد نیست. از نظر عملی، کاهش نفت یعنی فشار تورمی کمتر، فشار کمتر بر بازدهی‌ها و کاهش بخشی از فشار بر حاشیه سود شرکت‌ها و هزینه‌های خانوار.

از نظر تکنیکال، برنت اکنون به محدوده شکست قبلی بازگشته است. حمایت کوتاه‌مدت نزدیک 90 دلار و سپس ناحیه بالای 80 دلار قرار دارد، در حالی که مقاومت‌های برگشتی در 95 دلار، 103.5 دلار و 108.7 دلار دیده می‌شوند. اگر نفت در محدوده پایین 90 دلار تثبیت شود، بازارهای کلان می‌توانند به روند آرام‌تر شدن ادامه دهند. اگر دوباره سطح 100 دلار را پس بگیرد، روایت شوک تورمی سریعاً بازمی‌گردد. ریسک اصلی همچنان خبرهای مربوط به طول مدت درگیری، وضعیت تردد از هرمز و هرگونه واکنش سیاستی مانند تحریم یا آزادسازی ذخایر اضطراری است.

کاهش قدرت دلار، اما تخلیه موقعیت هنوز کامل نشده است

دلار اکنون از فاز «خرید از روی وحشت» وارد فاز تثبیت شده است. شاخص دلار نزدیک 98.6 معامله می‌شود، در حالی که پیش‌تر تا 99.7 بالا رفته بود. این حرکت با افت نفت و کاهش بخشی از شدیدترین موقعیت‌های پناهگاه امن سازگار است. اما این اصلاح هنوز منظم و محدود است، نه قاطع و روندی. این نشان می‌دهد تقاضای زیربنایی برای نقدشوندگی دلار هنوز از بین نرفته است.

از نظر تکنیکال، بازار اکنون حول 98.67 می‌چرخد. این سطح، نخستین حمایت مهم پس از جهش شدید ماه مارس است. پایین‌تر از آن، 98.38 و سپس 98.03 سطوح بعدی نزولی هستند. در سمت بالا، 99.06 و بعد 99.45 مسیر بازیابی را مشخص می‌کنند. آزمون اصلی برای بازار ارز این است که آیا افت نفت به تنهایی می‌تواند دلار را بیشتر تضعیف کند یا اینکه داده تورمی فردا دوباره از مسیر بازدهی اوراق آمریکا، تقاضا برای دلار را زنده می‌کند. تا زمانی که پاسخ این سؤال روشن نشود، ضعف دلار بیشتر شبیه فاز تثبیت است تا یک روند نزولی تاییدشده.

بازگشت S&P 500، اما فقط تا ناحیه ترمیم

شاخص US500 از کف سه‌ماهه خود در حال بازگشت است، اما این رالی هنوز بیشتر شبیه تثبیت پس از فروش اجباری است تا شروع دوباره یک روند صعودی کامل. این شاخص اکنون نزدیک 6807 معامله می‌شود، پس از آنکه در محدوده 6597، یعنی امتداد نزولی 161.8 درصد، کف‌سازی کرد. این بازگشت اکنون سطح بازگشتی 61.8 درصد نزدیک 6779 را پس گرفته که ساختار کوتاه‌مدت را بهتر کرده است، اما هنوز خسارت تکنیکال روز دوشنبه را کاملاً جبران نکرده است. محدوده 6715 که شکسته شده بود دوباره پس گرفته شده، اما اکنون بازار با مقاومت‌های سنگین‌تر در 6822 و 6849 روبه‌رو است.

پیام کلان این حرکت روشن است. کاهش نفت، فشار فوری بر حاشیه سود و نرخ تنزیل را کمتر کرده، اما نه به شکل کامل. تا زمانی که انرژی در سطحی بالاتر از قبل از شوک باقی مانده و نوسان همچنان بالا است، بازار سهام بعید است وارد یک فضای ریسک‌پذیری پایدار شود. برای امروز، ماندن قیمت بالای 6779 نشانه حفظ روند بازیابی است. اگر بازار دوباره زیر این محدوده برگردد، یعنی این بازگشت در حال ضعیف شدن است. اگر هم از 6849 عبور کند، مسیر ترمیم قوی‌تری به سمت محدوده بالای 6800 و اوایل 6900 باز می‌شود.

نوسان، همچنان مانع اصلی برای بازتنظیم گسترده‌تر بازار کلان

مهم‌ترین دلیل اینکه نباید حرکت امروز را بیش از حد جدی تعبیر کرد این است که نوسان در همه بازارها همچنان بالاست. افت و خیز دو رقمی نفت در کمتر از 24 ساعت، خود به تنهایی نوعی انقباض مالی است، زیرا تقاضا برای پوشش ریسک را بالا می‌برد، پرمیوم ریسک را گسترش می‌دهد و مانع شکل‌گیری موقعیت‌های معاملاتی با اطمینان بالا می‌شود. به همین دلیل بازار می‌تواند همزمان دلار ضعیف‌تر و سهام قوی‌تر را نشان دهد، بدون آنکه وارد یک فضای ریسک‌پذیری واقعی شده باشد.

نقطه بررسی بعدی، شاخص تورم آمریکا در 11 مارس است. اگر CPI مسیر تورمی آرام‌تر را تایید کند و نفت نیز در محدوده پایین 90 دلار باقی بماند، نوسان می‌تواند بیشتر کاهش یابد و بازگشت دارایی‌های ریسکی گسترده‌تر شود. اما اگر CPI بالاتر از انتظار باشد یا تیترهای ژئوپلیتیک دوباره بدتر شوند، بازار خیلی سریع به همان منطق تورم و پناهگاه امن بازمی‌گردد که روز دوشنبه بر بازارها حاکم بود.

جمع‌بندی

سناریوی پایه برای 24 ساعت آینده ادامه عادی‌سازی بازار است، نه بازگشت کامل روند. ماندن نفت خام در محدوده 90 تا 95 دلار باید دلار را در فاز تثبیت نگه دارد، از بازگشت سهام حمایت کند و از شدت شوک تورمی بکاهد.

سناریوی جایگزین این است که تنش‌ها دوباره تشدید شود و برنت بار دیگر بالای 100 دلار برود. در این صورت، تقاضا برای دلار به عنوان پناهگاه امن دوباره تقویت می‌شود و US500 نیز ممکن است دوباره به سمت محدوده میانی 6700 بازگردد. فعلاً نفت سیگنال اول است، CPI سیگنال دوم، و نوسان همان متغیری است که این دو را به هم وصل می‌کند.

برای دریافت به‌روزرسانی‌های لحظه‌ای و تحلیل‌های تخصصی بیشتر، وبینارها و گزارش‌های آتی آکادمی Errante را دنبال کنید.