فرود نرم در ظاهر، واقعیت K شکل در عمق: بازارها روی بازدهی پایین تر شرط می بندند

خلاصه اجرایی (نکات کلیدی)

• بازارهای جهانی در حال معامله روی سناریوی «فرود نرم همراه با کاهش های بیمه ای نرخ بهره» هستند: بازدهی های پایین تر اوراق خزانه امریکا، دلار ضعیف تر و رشد تقاضا برای دارایی های ریسکی.
• داده های کلان بیش از پیش یک اقتصاد K شکل را نشان می دهد: مصرف قشرهای پردرآمد همچنان مقاوم است، در حالی که خانوارهای کم درآمد و متوسط هزینه ها را محکم تر کنترل می کنند؛ این عدم تعادل، ریسک های نامتقارن زیر سطح شاخص ها می سازد.
• اوراق بدهی، طلا، جفت ارزهای پرریسک و کریپتو بیشترین بهره را از شرایط مالی آسان تر می برند؛ نفت همچنان زیر فشار نگرانی درباره مازاد عرضه و ریسک های ژئوپلیتیک گیر کرده است.
• در افق میان مدت، واگرایی سیاستی (کاهش نرخ ها از سوی فدرال رزرو در برابر لحن محتاط یا حتی نسبتا هاوکیش در بانک مرکزی استرالیا، بانک ژاپن و دیگران) فرصت ها را در فارکس و معاملات میان بازاری دوباره تعریف خواهد کرد.

موضوع روز: فرود نرم در سطح، فشار و تنش در زیرپوست اقتصاد

روایت غالبی که امروز قیمت ها را هدایت می کند را می توان در یک جمله خلاصه کرد: بازار باور دارد اقتصاد جهانی کند می شود اما سقوط نمی کند و بانک های مرکزی – به ویژه فدرال رزرو – از حالت دفاعی به «بیمه کردن» چرخه حرکت می کنند.

داده های اخیر امریکا تصویری از اقتصاد واقعی ارائه می کنند که در آن شتاب رشد در حال از دست رفتن است، اما سقوط آزاد هم در کار نیست. اشتغال دیگر در حال جهش نیست؛ خلق شغل کندتر شده، توقف استخدام رایج تر شده و رشد دستمزد از اوج های قبلی پایین آمده است. فشارهای قیمتی در حال تعدیل است، اما فروپاشی نکرده است. فعلا همین وضعیت به بانک های مرکزی از نظر سیاسی و اقتصادی فضا می دهد تا به کاهش نرخ بهره فکر کنند، بدون اینکه رسما بپذیرند وارد رکود شده ایم.

اما جزئیات، ساختاری شکننده تر از آنچه سطح شاخص ها نشان می دهد را آشکار می کند. هزینه کرد خانوارهای پردرآمد همچنان قوی است؛ کالاهای لوکس، خدمات پریمیوم و سفرهای سطح بالا هنوز تقاضای مناسبی دارند. در مقابل، مصرف کنندگان کم درآمد و قشر متوسط به وضوح تحت فشار هستند: هزینه های اختیاری را کاهش می دهند، به دنبال تخفیف می گردند و «تنزل کیفیت» در انتخاب ها در رستوران، فروشگاه و سبد خرید آنلاین دیده می شود. این همان واقعیت K شکل است: شاخه بالایی همچنان خرج می کند، شاخه پایینی و میانی در حال جمع شدن و صرفه جویی است.

بازارهای مالی که غالبا در تسلط سرمایه قشرهای پردرآمد و نهادهای بزرگ است، بیشتر به تیتر «فرود نرم» واکنش نشان می دهند تا به توزیع این فشار در زیر پوست اقتصاد. به همین دلیل دارایی های ریسکی انگار در حال قیمت گذاری یک دوره دفیلاسیون منظم و قابل کنترل هستند. اما معامله گران باید به خاطر داشته باشند که شاخه پایین K همان جایی است که ریسک سیاسی، فشار اعتباری و تنش اجتماعی انباشته می شود؛ معمولا در کوتاه مدت اهمیتی ندارد – تا روزی که ناگهان مهم می شود.

با این پس زمینه، بیایید از منظر ساختارهای قیمتی امروز، روی هر طبقه دارایی عبور کنیم تا ببینیم ریسک و فرصت کجا متمرکز شده است.

اوراق و بازدهی ها: فرود کنترل شده در بازدهی ۱۰ ساله امریکا

نمودار یک ساعته بازدهی اوراق خزانه ۱۰ ساله امریکا داستان را شفاف نشان می دهد. بعد از اوج گیری بالای محدوده 4.15 درصد، بازدهی ها در یک کانال نزولی مشخص رو به پایین چرخیده اند. قیمت از ناحیه تراکم 4.07 تا 4.10 درصد عبور کرده و اکنون کمی زیر 4 درصد در حال معامله است؛ جایی نزدیک به خوشه ای از سطوح فیبوناچی در محدوده 3.9 بالا.

از نظر تکنیکال، این حرکت شباهتی به یک ریزش از سر وحشت ندارد. باندهای بولینگر به آرامی رو به پایین باز می شوند، نه اینکه منفجر شوند. نوسانگرهایی مثل PPO و ROC منفی هستند، اما هنوز به ناحیه اشباع فروش عمیق نرسیده اند. الگوی فعلی بیشتر شبیه یک «فرود کنترل شده» است تا سقوط.

از منظر کلان، دقیقا همین چیزی است که یک روایت فرود نرم به آن اشاره می کند. وقتی سرمایه گذاران مطمئن می شوند تورم به سمت هدف در حال حرکت است و رشد هم در حال تعدیل است، هم پریمیوم سررسید و هم مسیر مورد انتظار نرخ های کوتاه مدت به پایین تنظیم می شوند. بازار عملا دارد چرخه جدید کاهش نرخ را که انتظار می رود به زودی شروع شود و به تدریج جلو برود، پیشخور می کند.

در افق میان مدت، ناحیه 3.90 تا 3.95 درصد به عنوان یک پیوت مهم روی نمودار دیده می شود؛ هم خوشه گسترش های 127 تا 161 درصد موج نزولی اخیر در آن جمع شده، هم با نواحی تراکم قبلی همپوشانی دارد. اگر بازدهی ها اطراف این باند تثبیت شوند و داده ها نه خیلی قوی و نه خیلی نگران کننده باشند، معامله گران این محدوده را برای مدتی به عنوان «ارزش منصفانه» در نظر می گیرند. حرکت قاطعانه دوباره به بالای حدود 4.07 درصد، نشانه آن است که بازار روایت «کاهش نزدیک» را زیر سوال برده و این موضوع در فارکس، سهام و طلا بازتاب خواهد داشت.

پیام برای پوزیشن گیری در اوراق ساده است: مدت (duration) دوباره جذاب شده، اما به شکل سنجیده. فعلا نشانه ای از فرار آشفته به سمت دارایی های امن دیده نمی شود؛ بیشتر شبیه یک جابه جایی تدریجی از نقد و اوراق خیلی کوتاه مدت به سمت میانه و انتهای منحنی بازده است.

دلار: از موقعیت مسلط به وضعیت آسیب پذیر

با عقب نشینی بازدهی های امریکا، دلار دیگر آن ماشین یکطرفه قدرتمند دوره اوج سیاست های انقباضی نیست.

در نمودار یک ساعته DXY، شاخص دلار یک سقف کوتاه مدت ساخته و خط روند حمایتی خود را از دست داده است. قیمت اکنون اطراف محدوده 99.5 تا 99.6 نوسان می کند؛ جایی نزدیک به حمایت افقی 99.4 تا 99.3. توالی حرکت کاملا کلاسیک است: شکست دوباره در تست سقف های اخیر، قله های پایین تر و چسبیدن قیمت به باند پایینی بولینگر. مومنتوم منفی است، اما به سمت تثبیت می رود؛ بیشتر شبیه یک مکث است تا فروپاشی.

این رفتار وقتی رخ می دهد که بازار از روایت «استثنایی بودن امریکا» به سمت «امریکا هنوز خوب است، اما دیگر آن قدر خاص نیست» حرکت می کند. دشمن اصلی دلار یک فاجعه در اقتصاد امریکا نیست؛ «نرمال شدن» است. همین که سرمایه گذاران احساس کنند رشد، تورم و سیاست پولی امریکا به سمت همگرایی با بقیه دنیا می رود، نیاز به نگهداری اضافه دلار کم می شود.

در دل این تصویر کلی، هر ارز اصلی داستان محلی خودش را دارد.

ارزهای اصلی: ضعف انتخابی دلار، نه تسلیم فراگیر

EUR/USD: ساختن روند صعودی، نه انقلاب

یورو به دلار تا محدوده مقاومتی سخت 1.16 بالا آمده است؛ جایی که یک خط روند نزولی از سقف های قبلی با یک قله اخیر تلاقی می کند. نمودار یک ساعته نشان می دهد قیمت از این ناحیه به وضوح عقب نشسته و به سمت محدوده حمایتی 1.1580 تا 1.1565 برگشته؛ حمایتی که با اصلاح های کم عمق فیبوناچی تعریف شده است.

از منظر تکنیکال، بازار در تلاش است یک کف سازی را به روند صعودی تبدیل کند – و این، اولین آزمون جدی این جاه طلبی است. یورو دیگر کف های جدید نمی سازد، دره های بالاتر شکل گرفته و قیمت بالای میانگین های متحرک کوتاه مدت قرار دارد. در عین حال، روی نمودارهای چند هفته ای، روند کلی هنوز بیشتر خنثی است تا صعودی پرقدرت.

از نظر بنیادی، منطقه یورو در موقعیتی نیست که لیدر رشد جهانی باشد، اما بدترین سناریوها درباره انرژی، تکه تکه شدن سیاسی یا فروپاشی صنعت آلمان هم رخ نداده است. تا زمانی که مزیت بازدهی امریکا نسبت به اروپا در حال کوچک شدن باشد و بحران جدیدی در اروپا شعله ور نشود، مسیر کم تنش تر این است که EUR/USD به صورت تدریجی و همراه با اصلاح های مقطعی به سمت بالا حرکت کند. ناحیه 1.16 تا 1.17 میدان اصلی نبرد است؛ عبور تمیز از آن می تواند راه را برای بازبینی جدی تر دارایی های یورویی باز کند، در حالی که شکست های مکرر، جفت ارز را در یک رنج وسیع گیر می اندازد.

GBP/USD: شکست رو به بالا در جستجوی داستان

کابل یکی از پرتحرک ترین جفت ارزهای اصلی بوده است. بعد از معامله در یک کانال نزولی برای بخش زیادی از این ماه، GBP/USD به سمت بالا از کانال خارج شده و به سرعت به محدوده 1.3230 تا 1.3260 رسیده است؛ جایی که خوشه گسترش های فیبوناچی با مقاومت روانی هم تراز می شود.

این نمونه کلاسیک وضعیتی است که در آن تکنیکال جلوتر از فاندامنتال حرکت می کند. اقتصاد بریتانیا همچنان شکننده است؛ بین تورم اصلی چسبنده و بهره وری راکد گیر کرده است. سیاست مالی کمی تخفیف هایی داده، اما داستانی متحول کننده برای رشد نساخته است. با این حال، بازار قبلا به شدت علیه پوند پوزیشن گرفته بود و همین سوخت لازم برای یک شورت کاورینگ را فراهم کرد؛ آن هم وقتی دلار نرم تر شد و داده های بریتانیا «بدتر از انتظار» نبودند.

در این فضا، شکست رو به بالا واقعی است، اما شکننده. یک دوره نوسان افقی یا اصلاح ملایم به سمت 1.3150 تا 1.3180 حتی می تواند سازنده باشد. اگر این محدوده به عنوان حمایت حفظ شود، گاوها برای حرکت به سمت 1.3320 و سپس 1.3390 استدلال خواهند داشت. اگر قیمت دوباره زیر 1.3140 برگردد و وارد کانال قدیمی شود، رالی فعلی بیشتر شبیه یک شورت اسکوییز مقطعی در یک ارز ساختارا ضعيف خوانده می شود.

از منظر استراتژیک، پوند همچنان بیشتر یک ابزار تاکتیکی است تا یک دارایی اصلی؛ برای معاملات کوتاه مدت حول رویدادهای کلان جذاب است، اما هنوز داستان بنیادی بلندمدت قانع کننده ای ندارد.

USD/JPY: سطح آرام، فنر فشرده

دلار به ین در ظاهر آرام است. قیمت اطراف 156 نوسان می کند، با حمایت مشخص نزدیک 155.7 و مقاومت حوالی 157.2 تا 157.9. نوسانگرها تقریبا صاف و نوسان در حد متوسط است؛ همه چیز آرام به نظر می رسد.

اما زیر این سطح آرام، یک سوال رژیمی بزرگ جریان دارد. ژاپن از افراطی ترین شکل های سیاست پولی تجربی خود فاصله گرفته و گام بعدی – نرخ های مثبت ملایم و عادی سازی تدریجی ترازنامه – در حال نزدیک شدن است. همزمان، ضعف ین فشار هزینه های زندگی را از مسیر واردات گران تر تشدید می کند و تحمل سیاسی نسبت به یک ارز بسیار ضعیف محدود است.

اگر بازدهی های امریکا به کاهش ادامه دهد و بانک مرکزی ژاپن قدم به قدم به یک افزایش کوچک دیگر نرخ نزدیک شود، سقف های USD/JPY به تدریج سنگین تر خواهد شد. شکست پایدار زیر خط روند صعودی نزدیک 155.7 اولین سیگنال تکنیکال است که بازار شروع به قیمت گذاری ین قوی تر می کند. در آن صورت، حرکت به سمت 154.50 و سپس 153.80 در افق میان مدت کاملا معقول است.

فعلا این جفت ارز در یک الگوی «انتظار و تماشا» معامله می شود. معامله گران کوتاه مدت می توانند بین لبه های رنج 155.7 تا 157.9، استراتژی خرید در کف و فروش در سقف را اجرا کنند، اما سرمایه گذاران میان مدت باید خود را برای دنیایی آماده کنند که در آن، ین دیگر تنها ارز تامین مالی جهان نباشد.

AUD/USD: هاوکیش آرام در حاشیه گروه داویش ها

دلار استرالیا در تقاطع سه محور قرار دارد: چرخه ریسک جهانی، رشد ضعیف اما در حال تثبیت چین، و بانک مرکزی داخلی که بخش عمده مسیر انبساطی را طی کرده و شاید در آینده دوباره مجبور شود لحن تندتر بگیرد.

در نمودار یک ساعته AUD/USD، یک جهش قوی از کف های اواخر ماه تا خط روند نزولی سقف های قبلی دیده می شود و اکنون قیمت کمی بالای 0.65 در حال تثبیت است. مومنتوم میان روزی در ناحیه اشباع خرید است، اما ساختار کلی از کف های پایین تر به کف های بالاتر تغییر کرده و نشانه های یک چرخش اولیه در روند را می دهد.

تا اینجا، استرالیا نسبت به بسیاری از اقتصادهای دیگر، کند شدن ملایم تری را تجربه کرده است. بازار کار همچنان متراکم است و محدودیت های ظرفیت واقعی است. این ترکیب بدان معناست که اگر رشد جهانی اواخر سال آینده دوباره سرعت بگیرد، بانک مرکزی استرالیا ممکن است با معادله دشواری روبرو شود: رشد بالاتر از پتانسیل در حالی که تورم هنوز کاملا به محدوده راحتی بازنگشته است. بازار آرام آرام شروع به زمزمه این احتمال کرده که حرکت بزرگ بعدی، در افق دورتر، شاید به جای یک کاهش دیگر، یک افزایش نرخ باشد.

این شرایط، دلار استرالیا را به گزینه مناسبی برای لانگ های انتخابی مقابل ارزهایی تبدیل می کند که بانک های مرکزی آنها با اطمینان روی مسیر کاهش نرخ هستند. اما همچنان حساسیت بالای این ارز به نوسانات ریسک و اخبار چین باقی است؛ بنابراین اندازه پوزیشن و مدیریت ریسک از همیشه مهم تر است.

طلا و کالاها: بازدهی حقیقی و ریسک های واقعی

طلا: تثبیت در ارتفاع بالا

طلا سال بسیار قدرتمندی پشت سر گذاشته و هفته های اخیر نیز از این قاعده مستثنا نبوده است. در نمودار یک ساعته، قیمت در یک باند نسبتا باریک حوالی 4160 تثبیت شده، با مقاومت مشخص نزدیک 4173 و یک کف حمایتی در محدوده 4133 تا 4106. نوسان فشرده شده و مومنتوم صاف شده است.

این دقیقا رفتار بازاری است که قبلا بخش زیادی از حرکت را بر اساس انتظار بازدهی حقیقی پایین تر انجام داده و اکنون منتظر تایید است. طلا ترکیبی عجیب است: بخشی ارز، بخشی کالا و بخشی بیمه. وقتی سرمایه گذاران باور داشته باشند بانک های مرکزی نرخ ها را کاهش می دهند در حالی که تورم روی صفر یا بالاتر باقی می ماند، هزینه فرصت نگهداری طلا پایین می آید و نقش آن به عنوان ذخیره ارزش بیشتر جذاب می شود.

در عین حال، طلا نقش دماسنج اضطراب سیستمی را هم بازی می کند. اقتصاد K شکل، جیب های پرریسک بدهی مصرف کننده و تنش های ژئوپلیتیک، همه در کنار هم، یک تقاضای آرام اما پایدار زیر قیمت طلا ایجاد می کنند. تا زمانی که ناحیه 4106 تا 4031 در پولبک ها حفظ شود، سوگیری میان مدت همچنان رو به بالا است. شکست پایدار زیر 4012 به آن معناست که بازار آن قدر نسبت به چشم انداز کلان احساس راحتی می کند که موقتا حاضر است به سمت دارایی های پرریسک تر چرخش کند.

نفت: کشمکش بین مازاد عرضه و سیاست

نمودار یک ساعته نفت برنت تصویر تقریبا معکوسی نسبت به طلا ارائه می کند. قیمت بعد از یک ریزش قابل توجه، اکنون اطراف 62 تا 63 دلار کمی رو به بالا می خزد؛ با اهداف کوتاه مدت در محدوده 62.7 تا 63.3، اما همچنان با الگوی سقف های پایین تر در افق چند هفته ای.

از نظر بنیادی، نفت بین چند نیرو گیر افتاده است:

• نگرانی های مداوم درباره مازاد عرضه، به دلیل تولید قوی خارج از اوپک و نشانه های افت تدریجی تقاضا؛
• روند دیپلماسی و مذاکرات حول جنگ اوکراین که می تواند در زمان خود روی جریان نفت روسیه اثر بگذارد، هرچند زیرساخت و تحریم ها زمان بندی این اثر را نامطمئن می کند؛
• نشست پیش روی اوپک پلاس که در آن تولیدکنندگان باید میان قیمت هدف، سهم بازار، نیازهای مالی و نگرانی از ایجاد موج تورمی جدید تعادل برقرار کنند.

در چنین فضایی، معامله گران تمایل کمی به گرفتن پوزیشن های سنگین جهت دار دارند. مسیر کم ریسک تر برای قیمت، همچنان یک رنج وسیع است؛ با این ویژگی که هر رالی به سمت میانه محدوده 60 بالا معمولا با عرضه مواجه می شود، مگر آنکه یک غافلگیری سیاستی روشن رخ دهد. در ساخت سبد، نفت در حال حاضر بیش از آنکه منبع بازده باشد، به عنوان ابزار هج اهمیت دارد؛ اکسپوژر لانگ در انرژی می تواند بخشی از ریسک شوک عرضه یا تشدید تنش ژئوپلیتیک را پوشش دهد، اما انتظار بازدهی بالا به تنهایی منطقی نیست.

سهام و شاخص ها: رالی تنفسی در وضعیت شکننده

شاخص های سهام جهانی ترکیب «بازدهی پایین تر به همراه دلار نرم تر» را با هیجان پذیرفته اند. بسیاری از شاخص های اصلی بخش عمده افت های نوامبر را جبران کرده اند؛ افتی که پیشتر ناشی از نگرانی درباره ارزش گذاری های بیش از حد در سهام تکنولوژی و حوزه هوش مصنوعی بود.

این رالی از نظر منطق مالی قابل درک است: نرخ تنزیل جریان های نقدی آینده پایین آمده و فرود سخت تا این لحظه رخ نداده است. اما زیر سطح شاخص ها، ترکیب درونی این رالی جای دقت دارد.

اول اینکه سهام تکنولوژی با کیفیت و برخی نام های بزرگ در حوزه ارتباطات، همچنان موتور اصلی عملکرد هستند؛ هم از روایت رشد ساختاری سود می برند و هم به نرخ های پایین تر حساس اند. دوم، شرکت هایی که به طبقه مصرف کننده پردرآمد خدمات می دهند، عملکردشان به مراتب بهتر از بنگاه هایی است که وابسته به مخارج اختیاری توده مردم هستند. سوم، در بسیاری از بازارها، مالی ها، املاک و شرکت های کوچک (small caps) عقب مانده اند؛ بازتاب نگرانی درباره کیفیت اعتباری، هزینه تامین مالی و وضعیت همان شاخه پایین K.

برای معامله گران شاخص، این یعنی خرید کورکورانه کل بازار دیگر بهترین استراتژی نیست. یک رویکرد «باربل» – ترکیب رشد با کیفیت در یک سر و بخش های دفاعی مثل سلامت و برخی کالاهای اساسی در سر دیگر – می تواند پروفایل مقاوم تری نسبت به گرفتن اکسپوژر بدون هج روی کل شاخص داشته باشد.

مهم ترین نکته، روانی است: وقتی بازار به فرود نرم ایمان می آورد، تمایل دارد نوسان را در همه جا فشرده کند. این فضا اهرم را تشویق می کند، انگیزه هج را کاهش می دهد و سرمایه ها را به سمت معاملات شلوغ هدایت می کند. دقیقا در چنین محیطی است که مدیریت ریسک منظم و عدد محور، از یک شعار به یک مزیت واقعی تبدیل می شود.

کریپتو: نوسان نهادی، نه آشوب خرده فروشی

بیت کوین به موقع یادآوری کرد که چرخه های کریپتو در حال تغییر ماهیت هستند. بعد از یک دوره افت شش هفته ای که حدود یک سوم از اوج اوایل اکتبر را پاک کرد، اکنون دوباره به بالای محدوده 90 هزار بازگشته است. نمودار یک ساعته بیت کوین در پلتفرم Errant نشان می دهد قیمت در یک کانال صعودی حرکت می کند؛ با مقاومت های درون روزی در محدوده 90 هزار و اندی و نوسانگرهایی که مومنتوم صعودی قوی اما در حال خنک شدن را نشان می دهند.

آنچه در این چرخه برجسته است فقط سطح قیمت نیست، بلکه رفتار نوسان است. در گذشته، چنین اصلاح های عمیق معمولا با انفجار نوسان ضمنی همراه بود، چون تریدرهای خرد در فشار مارجین خارج می شدند. این بار نوسان ضمنی کنترل شده تر بوده و جریان ها حکایت از جابه جایی های نهادی دارد، نه وحشت خرده فروشی.

رشد ETF های نقدی بیت کوین و ورود بیشتر بازیگران بزرگ و ریسک مدیریت شده، باعث شده کریپتو بیش از گذشته در اکوسیستم میان بازاری ادغام شود. در محیط فعلی – با بازدهی های پایین تر، دلار نرم تر و بهبود فضای ریسک – این ادغام، از ریکاوری دارایی های دیجیتال حمایت می کند.

با این حال، معامله گران باید به خاطر داشته باشند این بازار از نظر ساختاری هنوز شکننده است. در شوک های کلان یا مقرراتی، نقدشوندگی می تواند سریع خشک شود و اهرم های شلوغ می توانند در قالب های جدید دوباره ظاهر شوند. از دید میان مدت، ناحیه 88 هزار تا 88 هزار و 500 اکنون به عنوان حمایت مهم عمل می کند؛ باقی ماندن قیمت بالای آن، مسیر را برای تست دوباره محدوده 95 هزار و در ادامه سطح روانی 100 هزار باز می گذارد.

نقشه میان بازاری و سناریوهای میان مدت

اگر همه این قطعات را کنار هم بگذاریم، می توان محیط فعلی را در قالب سه سناریو در افق میان مدت خلاصه کرد:

1. فرود نرم با کاهش های مدیریت شده (سناریوی پایه)
   رشد کند می شود اما وارد انقباض نمی شود. تورم به سمت هدف پایین می آید اما صفر نمی شود. فدرال رزرو و دیگر بانک های مرکزی به تدریج و بیشتر به شکل پیشگیرانه نرخ ها را کاهش می دهند تا از فشارهای غیرضروری جلوگیری کنند. در این جهان، بازدهی ۱۰ ساله امریکا در محدوده 3.70 تا 4.10 درصد نوسان می کند، دلار به آرامی تضعیف می شود اما فرو نمی ریزد، طلا پله به پله بالاتر می رود و دارایی های ریسکی عملکرد قابل قبولی دارند، اما همراه با وقف های مکرر. با گذر زمان، واگرایی سیاستی اهمیت بیشتری پیدا می کند: ارزهایی که بانک های مرکزی معتبر و کمتر داویش دارند (مانند AUD و احتمالا بعدا JPY) در مجموع بهتر عمل می کنند.
2. ترس رشد و تخت شدن دوباره منحنی (سناریوی ریسکی)
   شاخه پایین K بیش از انتظار ضعیف می شود. اسپردهای اعتباری بازتر می شوند، سهام کوچک به شدت عقب می افتند و داده های مصرف به وضوح بدتر می شود. بانک های مرکزی به کاهش های سریع تر و عمیق تر مجبور می شوند. بازدهی ها به سرعت پایین می آیند، منحنی ها دوباره تخت یا وارونه تر می شوند، سهام عقب می نشیند و طلا عملکرد بهتری دارد. در فارکس، سرانجام ین و دیگر دارایی های امن موقعیت خود را پس می گیرند و ارزهای پرریسک و کریپتو آسیب می بینند.
3. بازگشت تورم و واکنش تند سیاستی (ریسک دنباله ای)
   ترکیبی از شوک های عرضه (مثلا جهش دوباره نفت)، چسبندگی دستمزدها یا خطاهای سیاستی، تورم را دوباره بالا می کشد. بازارها مجبور می شوند نرخ نهایی بالاتر یا کاهش های محدودتر را قیمت گذاری کنند. بازدهی ها دوباره بالاتر از سقف های اخیر می روند، دلار تقویت می شود، سهام پایین می آید و طلا در مرحله اول سختی می کشد، اما در افق بلندمدت دوباره به عنوان ذخیره ارزش جذاب می شود. احتمال این سناریو در چند ماه آینده پایین تر است، اما در افق چند ساله نمی توان آن را نادیده گرفت.

در حال حاضر، رفتار قیمت ها نشان می دهد بازارها به شدت روی سناریوی اول سنگین شده اند. این منطقی است، اما در عین حال به این معناست که نسبت ریسک به بازده برای همراهی صرف با جمع، در حال بدتر شدن است. وقتی تقریبا همه در یک سمت قایق ایستاده اند، حتی یک موج کوچک هم می تواند آزاردهنده باشد.

راهنمای معاملاتی برای مشتریان Errant

در چنین فضایی، معامله گران فعال و سرمایه گذاران میان مدت چگونه باید استراتژی خود را بچینند؟

• در فارکس، به جای موضع شورت کلی دلار، به سراغ ضعف انتخابی دلار بروید. جفت هایی مثل EUR/USD و GBP/USD می توانند از دلار نرم تر سود ببرند، اما داستان داخلی آنها هنوز چندان پایدار نیست؛ آنها را بیشتر ابزار معاملاتی تاکتیکی ببینید تا لانگ های استراتژیک. AUD/USD و بعدها کراس های ین، ممکن است با روشن تر شدن واگرایی سیاستی فرصت های میان مدت جذاب تری بدهند.
• در اوراق بدهی، پیام این نیست که در یک حرکت هیجانی، سقوط بازدهی را تعقیب کنید؛ بلکه باید درک کنید محیط نرخ های بدون ریسک در حال نرمال شدن است. معامله گرانی که به «نرخ های بالاتر برای مدت طولانی تر» عادت کرده بودند، اکنون باید مدل های ریسک خود را با مسیرهای سیاستی پرنوسان تر و نقش دوباره مدت در هج و بازده تطبیق دهند.
• در طلا و کالاها، طلا را به عنوان هج ساختاری ترجیح دهید و با نفت تا وقتی توازن عرضه و تقاضا به شکل واضح تغییر نکرده، بیشتر به عنوان ابزار معاملات رنج برخورد کنید. اندازه پوزیشن باید بازتاب دو حالته بودن ریسک ژئوپلیتیک باشد.
• در سهام و شاخص ها، وسوسه برابر دانستن سطح شاخص با «امنیت» را کنار بگذارید. روی کیفیت، ترازنامه ها و قرار گرفتن روی شاخه قوی تر مصرف کننده K شکل تمرکز کنید. از اصلاح هایی که به دلیل نوسان بازدهی ها رخ می دهد، به عنوان فرصت برای اضافه کردن انتخابی استفاده کنید، نه بهانه ای برای کنار گذاشتن یک برنامه منظم.
• در کریپتو، ریکاوری اخیر بیت کوین را به عنوان مطالعه موردی ببینید که چگونه جریان های نهادی می توانند چهره نوسان را عوض کنند. برای بیشتر معامله گران، کریپتو باید در بخش «ماهواره ای» سبد بنشیند: به اندازه ای مهم که تاثیر بگذارد، اما هرگز آن قدر بزرگ که در صورت بازگشت به رفتار تاریخی نوسانات خشن، سرمایه اصلی را تهدید کند.

مهم ترین عنصر مشترک در تمام این پیشنهادها، «فرایند» است. بازارها اکنون به نفع کسانی حرکت می کنند که می توانند دو ایده را همزمان در ذهن نگه دارند: اینکه بانک های مرکزی از فاز انقباض به سمت تسهیل حرکت می کنند، و اینکه اقتصاد زیر سطح شاخص ها ناهموارتر از آن چیزی است که نمودارها نشان می دهد. عبور از این تناقض به قواعد نیاز دارد، نه واکنش های احساسی.

بازارهای مالی در حال ورود به مرحله ای هستند که در آن، سر و صدا بیشتر می شود اما قدرت روندها ممکن است ضعیف تر شود. دقیقا در چنین دوره ای است که تحلیل میان بازاری منظم – وصل کردن بازدهی ها به ارزها، کالاها به سهام و داده های کلان به احساسات – می تواند به معامله گر یک مزیت واقعی بدهد.

برای دریافت به روزرسانی های لحظه ای و تحلیل های تخصصی بیشتر، وبینارها و گزارش های آتی آکادمی Errante را دنبال کنید.

• اشتراک‌گذاری