تثبیت دلار–ین نزدیک ۱۵۳.۶۰؛ تقابل احتمال افزایش نرخ BOJ در بهار با ریسک CPI آمریکا

دلار پس از چند جلسه افت تند، تا ۱۳ فوریه مقابل ین آرام‌تر شد. در معاملات میان‌روزی، USD/JPY حوالی ۱۵۳.۶۰ در حال نوسان و تثبیت است؛ چون معامله‌گران همزمان دو عامل را وزن‌کشی می‌کنند: از یک طرف نشانه‌های پررنگ‌تر شدن احتمال افزایش دوباره نرخ بهره توسط بانک مرکزی ژاپن، و از طرف دیگر انتشار تورم آمریکا که می‌تواند دوباره «تقاضای کری» برای دلار را فعال کند.

افت این جفت ارز از محدوده میانی ۱۵۶ به سمت کف‌های ۱۵۳ همزمان شده با تغییر روایت سیاستی در ژاپن؛ از «نرمال‌سازی در حد حرف» به «سختگیرانه‌تر شدن در عمل». نائوکی تامورا، عضو هیئت‌مدیره BOJ، گفته احتمال زیادی وجود دارد که ژاپن تا حوالی این بهار بتواند به‌طور پایدار تحقق هدف تورمی ۲ درصد را نشان دهد. این ادبیات باعث می‌شود نشست‌های مارس تا آوریل برای سرمایه‌گذارانی که دنبال گام بعدی خروج ژاپن از سیاست‌های فوق‌انبساطی هستند، جدی‌تر شود.

این پیام با فضای سیاسی هم تقویت شده است. اتسورو هوندا، مشاور نخست‌وزیر سانائه تاکایچی، استدلال کرده که دیگر لازم نیست ترکیب هیئت‌مدیره BOJ پر از «تورم‌خواه‌ها» باشد. او می‌گوید ژاپن از فاز تورم‌منفی عبور کرده و بانک مرکزی ممکن است امسال برای بالا بردن بیشتر نرخ بهره هم جا داشته باشد.

با این حال، داستان تقاضای داخلی ژاپن هنوز یکدست و قانع‌کننده نیست. دستمزد واقعی در تمام ماه‌های ۲۰۲۵ کاهش داشته؛ یعنی قدرت خرید خانوارها هنوز به شکل روشن بهتر نشده است. همین موضوع یکی از دلایلی است که BOJ تاکید می‌کند تصمیم‌ها را «با اتکا به داده‌ها» جلو می‌برد.

در آمریکا، تقویت دلار هم به خاطر پیام رشد، کاملاً یک‌طرفه نیست. فروش خرده‌فروشی در دسامبر متوقف شد و نشان داد شتاب مصرف‌کننده در پایان سال کمی کم شده، هرچند بازار کار در مجموع هنوز مقاوم به نظر می‌رسد. حالا تمرکز دوباره روی تورم است. اقتصاددان‌ها انتظار دارند CPI ژانویه حدود ۰.۳ درصد نسبت به ماه قبل بالا برود؛ الگویی که می‌تواند خیلی سریع انتظارات نرخ بهره را جابه‌جا کند، مخصوصاً اگر جزئیات CPI اصلی غافلگیرکننده باشد.

نوسان بالا می‌رود، حتی وقتی قیمت فشرده می‌شود

با وجود اینکه دامنه نوسان روزانه USD/JPY تا ۱۳ فوریه باریک‌تر شده، پنل نوسان نمودار («مجموعه نوسان ضمنی») آرام‌آرام در حال بالا رفتن است. این ترکیب معمولاً یعنی بازار برای ریسک رویداد، «حق بیمه» بیشتری می‌پردازد، حتی وقتی خودِ قیمت در یک حالت فشرده و انتظار قرار دارد. در عمل، چنین وضعیتی می‌تواند باعث واکنش‌های بزرگ به جابه‌جایی‌های نسبتاً کوچک قیمت شود، به‌خصوص اطراف سطوح کلیدی که بازار زیاد به آن‌ها نگاه می‌کند.

همین پیام در ابزارهای دیگر هم دیده می‌شود. باندهای بولینگر در حال جمع شدن هستند و شاخص پهنای باند آرام است؛ یعنی بازار در یک فاز «فشردگی نوسان» قرار دارد که اغلب بعدش وارد فاز «باز شدن نوسان» می‌شود؛ معمولاً هم با یک محرک کلان مثل CPI یا تغییر سیگنال بانک مرکزی.

تکنیکال مدرن؛ آسیب روند، بعد شکل‌گیری کف

در نمودار یک‌ساعته، ویژگی غالب هنوز «آسیب دیدن روند» به خاطر فروش قبلی است: سقف‌های پایین‌تر و کف‌های پایین‌تر. بعد از کف ۱۱ تا ۱۲ فوریه، بازار وارد فاز کف‌سازی و جمع کردن انرژی شده است.

سطوح کلیدی روی نمودار:

قیمت لحظه‌ای: حدود ۱۵۳.۶۰
تکیه‌گاه نزولی / حمایت کف: حدود ۱۵۲.۳۵ (فیبو ۰.۰٪)
پیوت نزدیک / مقاومت اول: حدود ۱۵۳.۷۵ (فیبو ۱۰۰٪)
سقف‌های نقدینگی بالاتر: حدود ۱۵۴.۱۳ (۱۲۷.۲٪)، ۱۵۴.۶۱ (۱۶۱.۸٪)، ۱۵۵.۱۴ (۲۰۰٪)، ۱۵۵.۷۲ (۲۴۱.۴٪)

اندیکاتورهای مومنتوم با روایت «فروش، بعد ترمیم» همخوان‌اند: برگشت اخیر مومنتوم کوتاه‌مدت را از کف‌ها بالا آورده، اما ساختار نزولی به‌طور قانع‌کننده شکسته نشده مگر اینکه قیمت بتواند بالای پیوت ۱۵۳.۷۵ تثبیت شود و بعد از آن، سقف‌های بالاتر بسازد و از ناحیه‌های عرضه میان‌روزی عبور کند.

نگاه ICT؛ جمع‌آوری نقدینگی و بالانس دوباره بازار

از منظر ICT (Inner Circle Trader)، توالی اخیر شبیه «جمع‌آوری نقدینگی سمت فروش» و سپس «بالانس دوباره» است:

حمله به نقدینگی سمت فروش: افت تند تا کف ۱۱–۱۲ فوریه احتمالاً حدضررها را زیر کف‌های کوتاه‌مدت قبلی جمع کرده؛ این معمولاً مقدمه‌ای برای بستن فروش‌ها و یک برگشت تاکتیکی است.

منطق محدوده معاملاتی: باند فیبو بین حدود ۱۵۲.۳۵ تا ۱۵۳.۷۵ یک محدوده عملی برای معامله‌گران ساخته است. تثبیت در نیمه بالایی این محدوده نشان می‌دهد بازار دارد امتحان می‌کند که آیا می‌تواند از «قیمت ارزان» به سمت «قیمت گران‌تر» برگردد یا نه.

مگنت نقدینگی سمت خرید: محدوده ۱۵۳.۷۵ یک نقطه طبیعی برای تجمع سفارش‌هاست (پیوت و محل شکست قبلی). بنابراین یک «نقطه تصمیم» با احتمال بالا محسوب می‌شود. اگر بازار بالای آن تثبیت شود، معمولاً قیمت به سمت استخرهای نقدینگی بعدی (۱۵۴.۱ و ۱۵۴.۶) کشیده می‌شود. اگر رد شود، قیمت غالباً دوباره به سمت کف برمی‌گردد تا تقاضای منتظر را پیدا کند.

شکاف‌های ارزش منصفانه (FVG): حرکت فروش تند معمولاً ناکارایی‌هایی جا می‌گذارد. برگشت اخیر شبیه یک بالانس ناقص است. اگر برگشت قبل از بالانس کامل متوقف شود، می‌تواند با ادامه روند نزولی سازگار باشد. اگر بالانس کامل شود و قیمت بالای پیوت بماند، شانس یک برگشت پایدارتر بیشتر می‌شود.

معنی این وضعیت؛ دو مسیر همزمان تا زمان انتشار داده

در نمای کلان، برای USD/JPY یک عدم‌تقارن دو مسیره شکل گرفته است:

مسیر به نفع ین: صحبت‌ها درباره افزایش نرخ BOJ در بهار و تغییر فضای فکری هیئت‌مدیره/انتصاب‌ها، توجه بازار را روی مسیر نرخ بهره ژاپن بیشتر کرده است.

مسیر به نفع دلار: ریسک CPI آمریکا، به‌خصوص اگر اجزای CPI اصلی دوباره تند شوند، می‌تواند خیلی سریع فشار اختلاف بازده را برگرداند؛ حتی اگر داده‌های مصرفی کمی نرم شده باشند.

از نظر تکنیکال، این کشمکش به شکل فشردگی قیمت نزدیک ۱۵۳.۶۰ دیده می‌شود. نمودار عملاً مرزها را مشخص کرده است: ۱۵۲.۳۵ به‌عنوان کف، ۱۵۳.۷۵ به‌عنوان پیوت، و ۱۵۴.۱ / ۱۵۴.۶ به‌عنوان سقف‌های بعدی نقدینگی اگر بازار بالاتر را بپذیرد.

برای دریافت به‌روزرسانی‌های لحظه‌ای و تحلیل‌های تخصصی بیشتر، وبینارها و گزارش‌های آتی آکادمی Errante را دنبال کنید.