کاهش پرمیوم جنگی، اما بازدهی‌های کوتاه‌مدت هنوز بازارها را در مسیر عادی‌سازی شکننده نگه داشته‌اند

نکات کلیدی

  • بازار امروز یک فضای ریسک‌پذیری یکدست و کامل نیست. بلکه نوعی عادی‌سازی نسبی بعد از یک شوک شدید است، و اکنون نفت، انتظارات تورمی و تیترهای جنگی با هم تعیین می‌کنند که آیا این آرامش ادامه پیدا می‌کند یا متوقف می‌شود.
  • بخش کوتاه منحنی بازدهی آمریکا همچنان محکم باقی مانده، زیرا سرمایه‌گذاران بخشی از تقاضای شدید برای امنیت در بازار اوراق را پس گرفته‌اند، اما هنوز پیش از انتشار CPI، تورم و ابهام درباره فدرال رزرو را در قیمت‌ها لحاظ می‌کنند. همین موضوع ارزهای حساس به نرخ بهره و ارزش‌گذاری سهام را زیر فشار نگه می‌دارد.
  • فشار در حمل‌ونقل دریایی و زنجیره تامین نشان می‌دهد جنگ فقط یک موضوع خبری نیست، بلکه به اقتصاد واقعی هم منتقل شده است. به همین دلیل، اروپا و آسیا در مقایسه با آمریکا از نظر ارزی بیشتر در معرض اختلال انرژی و مسیرهای تجاری قرار دارند.
  • عقب‌نشینی نفت از سقف‌های هیجانی این هفته، بخشی از شدیدترین شوک تورمی را کاهش داده، باعث شده سهام از کف‌های خود فاصله بگیرد و از شدت تقاضای پناهگاه امن برای دلار کم شود. در بازار ارز، این وضعیت بیشتر به نفع تثبیت انتخابی دلار است، نه یک برگشت نزولی گسترده.

تم روز

تم اصلی بازار در 11 مارس، عادی‌سازی نسبی بعد از یک شوک شدید جنگی است، نه بازگشت کامل به ریسک‌پذیری. چیزی که در 24 ساعت گذشته تغییر کرده، برآورد بازار از ریسک ماندگاری اختلال است. نفت خام دیگر طوری معامله نمی‌شود که انگار شدیدترین و پایدارترین سناریوی کاهش عرضه قطعی است، به‌ویژه پس از گزارش‌هایی درباره احتمال آزادسازی هماهنگ ذخایر استراتژیک و همچنین اصلاح شدید قیمت نفت پس از جهش روز دوشنبه. با این حال، بازار هنوز هم سناریوی حل‌وفصل کامل را قیمت‌گذاری نمی‌کند. بلکه احتمال سناریوی حداکثر اختلال را کمتر کرده، اما همچنان پرمیوم معناداری برای تورم، فشار حمل‌ونقل و ابهام سیاستی نگه داشته است.

متغیری که امروز همه‌چیز را هدایت می‌کند، قیمت پول در بخش کوتاه منحنی بازدهی آمریکاست. بازدهی اوراق دوساله نزدیک 3.59 درصد و بازگشت آن از محدوده 3.37 درصد نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران بخشی از پرمیوم رکود و امنیت را از بازار اوراق خارج کرده‌اند، اما هنوز پیش از انتشار CPI آمریکا حاضرند برای ریسک تورم جبران بیشتری مطالبه کنند. این موضوع مهم است، زیرا بازدهی‌های کوتاه‌مدت بالاتر، حتی با افت نفت، همچنان شرایط مالی را سخت نگه می‌دارند. سهام می‌تواند در صورت کمرنگ شدن بدترین سناریوی انرژی آرام بگیرد، اما تا وقتی بازار درباره سرعت کاهش نرخ بهره توسط فدرال رزرو مطمئن نباشد، نمی‌تواند از یک حمایت ارزش‌گذاری قوی بهره ببرد.

جنگ همچنان اجازه نمی‌دهد این بازار به یک معامله عادی بر مبنای رشد اقتصادی تبدیل شود. بازارهای حساس به حمل‌ونقل هنوز از اختلال مسیرها و ناامنی انرژی آسیب می‌بینند. شاخص Baltic Dry Index نزدیک 1,919 قرار دارد که به‌وضوح بالاتر از ناحیه مهم حمایتی 1,532 و 1,241 است. این یعنی فعالیت تجاری نسبت به اوج‌ها ضعیف‌تر شده، اما هنوز با فروپاشی فاصله زیادی دارد. با این حال، در چنین شرایط جنگی، پایداری این شاخص فقط نشانه رشد نیست، بلکه می‌تواند بازتاب اصطکاک لجستیکی و فشار زنجیره تامین هم باشد. به همین دلیل است که سهام می‌تواند کمی آرام شود، در حالی که بازدهی کوتاه‌مدت همچنان محکم مانده است. بازار فقط وحشت را از قیمت‌ها بیرون می‌کشد، نه اینکه تورم و ریسک جنگ را کاملاً کنار بگذارد.

داشبورد بین‌بازاری

پیام بین‌بازاری کاملاً منسجم است. شاخص تورم آمریکا قرار است امروز ساعت 08:30 به وقت نیویورک منتشر شود، بنابراین مسیر سیاست فدرال رزرو مهم‌ترین ریسک کلان بازار است، حتی پیش از نشست هفته آینده FOMC. نوسان نفت نسبت به ابتدای هفته کمتر شده، اما هنوز به اندازه‌ای بالاست که دارایی‌های حساس به تورم را محتاط نگه دارد. بازار سهام آمریکا بیشتر در حال تثبیت است تا ترمیم کامل، به‌طوری‌که US500 نزدیک 6,791 معامله می‌شود و از ناحیه 6,580 فاصله گرفته، اما هنوز زیر مقاومت‌های مهم 6,845 و 6,892 قرار دارد. بازدهی اوراق دوساله آمریکا نزدیک 3.59 درصد نیز تأیید می‌کند که بازار امروز را یک فضای کلاسیک «فرار به امنیت» نمی‌بیند. Baltic Dry Index نیز هنوز آن‌قدر بالاست که نشان دهد اصطکاک حمل‌ونقل دوران جنگ بخشی از تصویر کلان باقی مانده است. در مجموع، این تحرکات نشان‌دهنده محیطی هستند که از چیزی که سهام‌دوستان می‌خواهند سخت‌تر است، اما از وحشتی که جهش نفت دو جلسه قبل القا می‌کرد آرام‌تر شده است.

محرک‌های کلان اثرگذار بر قیمت

بازدهی‌های کوتاه‌مدت همچنان نقش عامل انضباط‌دهنده بازار را دارند

مهم‌ترین بازقیمت‌گذاری امروز در بازار نرخ بهره رخ می‌دهد. بازدهی اوراق دوساله آمریکا نزدیک 3.59 درصد باقی مانده، بالاتر از ناحیه بازگشتی 3.515 درصد و نزدیک محدوده مقاومتی 3.556 تا 3.608 درصد. این یعنی بازار حتی با افت نفت هم با عجله به سمت خرید اوراق برنگشته است. سازوکار روشن است. بخشی از تقاضای شدید برای امنیت در حال تخلیه است، اما ابهام تورمی هنوز پیش از CPI زنده مانده است. برآورد اجماعی بازار برای CPI فوریه حدود 0.3 درصد ماهانه و 2.4 درصد سالانه است، در حالی که تورم اصلی هنوز به اندازه‌ای چسبنده دیده می‌شود که فدرال رزرو را محتاط نگه دارد. برای بازارهای کلان، این یعنی بخش کوتاه منحنی اکنون عامل محدودکننده ریسک‌پذیری است. اگر CPI بالاتر از انتظار منتشر شود، بازدهی می‌تواند به سمت مقاومت‌های بالاتر بازقیمت‌گذاری شود و شرایط دوباره سخت‌تر شود. اگر داده تورمی آرام باشد، منحنی بازدهی می‌تواند کمی سبک‌تر شود و فضا را برای بهبود بیشتر در ارز و سهام باز کند.

سهام در حال تثبیت است، اما هنوز ترمیم نشده است

US500 نزدیک 6,791 معامله می‌شود، پس از آنکه از ناحیه فشرده و پرتنش 6,579.56 تا 6,600 بازگشت. این بازگشت مهم است، زیرا نشان می‌دهد بازار دیگر بدترین سناریوی شوک فوری رشد اقتصادی را قیمت‌گذاری نمی‌کند. اما ساختار هنوز اصلاحی است. قیمت همچنان زیر مقاومت‌های 6,845.86 و 6,892.00 و همچنین زیر ناحیه مقاومتی سنگین‌تر 6,967.95 قرار دارد. از نظر عملی، سهام از افت نفت و کاهش وحشت سود برده، اما همچنان با بازدهی کوتاه‌مدت بالا و ریسک حل‌نشده جنگی محدود شده است. بازاری که واقعاً باور داشته باشد شوک در حال پایان است، باید بتواند ناحیه میانی 6,800 را با قدرت بیشتری پس بگیرد. برای امروز، ماندن بالای 6,727.62 سناریوی تثبیت را حفظ می‌کند. عبور از 6,845 نشانه بهبود اعتماد خواهد بود. بازگشت دوباره به زیر ناحیه حمایتی پایین‌تر، به این معنی خواهد بود که معامله عادی‌سازی در حال از دست دادن حمایت بازار است.

حمل‌ونقل نشانه اصطکاک است، نه فروپاشی

شاخص Baltic Dry Index یک لایه مهم کلان به بازار اضافه می‌کند که معامله‌گران سهام و نرخ بهره نباید نادیده بگیرند. این شاخص در نمای هفتگی نزدیک 1,919 قرار دارد و با فاصله بالاتر از ناحیه حمایتی 1,532 و بسیار بالاتر از کف عمیق‌تر نزدیک 1,241 است. این رفتار شبیه بازار حمل‌ونقل در رکود نیست. بلکه نشان می‌دهد جابه‌جایی کالا و مواد اولیه هنوز آن‌قدر فعال هست که نتوان آن را نشانه سقوط شدید تقاضا دانست. اما در شرایط جنگی، پایداری شاخص حمل‌ونقل لزوماً به معنی تقاضای نهایی قوی نیست. این پایداری می‌تواند نتیجه ناکارآمدی مسیرها، افزایش هزینه بیمه و گلوگاه‌های عرضه نیز باشد. این تفاوت مهم است، زیرا توضیح می‌دهد چرا ریسک تورمی می‌تواند حتی در صورت تضعیف احساس رشد هم ادامه پیدا کند. برای بازار ارز، نتیجه این است که مناطق وابسته به تجارت و واردکننده انرژی، نسبت به آمریکا در برابر فشار هزینه‌ای پایدار آسیب‌پذیرترند، به‌ویژه اگر اختلال در حمل‌ونقل دریایی طولانی شود. سیگنال بعدی مهم این است که آیا این شاخص می‌تواند بالای 1,900 بماند یا به سمت 1,500 بازگردد. در حالت دوم، بازار از اصطکاک به سمت تخریب تقاضا در حال حرکت خواهد بود.

نفت در حال آرام شدن است، اما ریسک سیاستی هنوز برنگشته است

نفت همچنان همان محرکی است که حرکت اصلی بازار را آغاز کرد، اما امروز بهتر است آن را به‌عنوان یک سوپاپ مشروط برای فشار بازار دید، نه محرک اصلی روند. اصلاح شدید از سقف‌های این هفته نشان می‌دهد بازار دیگر به سناریوی اختلال حداکثری و طولانی‌مدت در عرضه آن‌قدر مطمئن نیست و احتمال آزادسازی بزرگ‌ترین ذخایر استراتژیک هم به این برداشت دامن زده است. همین موضوع توضیح می‌دهد چرا سهام بهتر شده و دلار هم دیگر با همان شدت قبلی رشد نمی‌کند. با این حال، بازار هنوز هم اصلاً بی‌خیال نشده است. سیگنال‌های متناقض جنگی و ادامه ریسک بسته شدن یا اختلال در هرمز به این معناست که انرژی خیلی سریع می‌تواند دوباره نقش اصلی را به دست بگیرد. برای معامله‌گران کلان، نکته کلیدی این است که افت نفت به تنهایی نمی‌تواند یک بهبود پایدار ایجاد کند، مگر اینکه همزمان به انتظارات تورمی پایین‌تر و بازدهی کوتاه‌مدت کمتر هم منجر شود. به همین دلیل، داده تورمی امروز از خود نفت مهم‌تر است. اگر نفت آرام بماند و CPI کنترل‌شده باشد، بهبود بین‌بازاری می‌تواند گسترده‌تر شود. اگر هر کدام از این دو پایه سست شوند، بازار دوباره به همان منطق تورم و ابهامی برمی‌گردد که در ابتدای هفته غالب بود.

جمع‌بندی

سناریوی پایه برای 24 ساعت آینده، ادامه عادی‌سازی نسبی است. نفت از سقف‌های هیجانی فاصله گرفته، سهام تمایل به تثبیت دارد و دلار بیشتر به‌صورت انتخابی معامله می‌شود، در حالی که بازدهی‌های کوتاه‌مدت همچنان شرایط کلی را سخت نگه می‌دارند. این فضا بیشتر به نفع معامله در دامنه است، نه شکل‌گیری یک روند روشن و قوی.

سناریوی جایگزین این است که یا CPI بالاتر از انتظار منتشر شود یا تنش‌های جنگی دوباره تشدید شوند. در آن صورت بازدهی دوساله می‌تواند دوباره به محدوده 3.60 تا 3.61 درصد برگردد، بهبود سهام را زیر ناحیه میانی 6,800 متوقف کند و تقاضای گسترده‌تری برای دلار ایجاد کند. بازار امروز بین وحشت و آرامش یکی را انتخاب نمی‌کند، بلکه بین «عادی‌سازی کنترل‌شده» و «بازگشت دوباره شوک تورمی» در حال نوسان است.

برای دریافت به‌روزرسانی‌های لحظه‌ای و تحلیل‌های تخصصی بیشتر، وبینارها و گزارش‌های آتی آکادمی Errante را دنبال کنید.